เลือก

posted on 05 Jan 2012 14:12 by crazycatfattythip directory Knowledge, Diary, Idea
คำโปรย1 - เอ็นทรี่นี้ไม่มีรูปภาพ หรือการ์ตูนประกอบนะครับ
คำโปรย2 - บ่นยาวนะครับ
คำโปรย3 - บ่นยาวจริงๆนะครับ ไม่ได้ขู่นะเ้้อ้อ
 
เอ็นทรี่นี้เป็นเอ็นทรี่ที่อยากเขียนมานานแสนนาน 
แต่น่าแปลกที่พอจะเขียนทีไร เขียนไม่ออกทุกที
 
มันต้องมีอันรู้สึกตื้อๆ หน่วงๆ จุกๆ ในห้วงความคิด ไม่รู้จะเริ่มต้นยังไงดี ทั้งๆที่มันมีอะไรวิ่งวนเวียนเต็มหัวไปหมด
 
เอาเป็นว่า เริ่มต้นด้วยสิ่งที่อยากจะพูดมากที่สุดก่อนเลยครับ
 
"การทำงานเป็นสิ่งสำคัญมากครับ"
 
แหม...พูดอย่างนี้คุณอาจจะถอนหายใจเฮ้อ แล้วคิดว่าผมบ้า...
การทำงานมันก็ต้องสำคัญอยู่แล้วสิ ไม่มีงาน แล้วจะมีเงิน มีอนาคตได้อย่างไร
 
ครับ...ถูกต้องครับ
แต่คำว่า "สำคัญ" ที่ผมกำลังจะพูดถึงนั้น ไม่ได้หมายถึงในแง่นั้นครับ
 
////////////////////////////////////////////
 
ใครที่กำลังเรียนอยู่ หรือนึกถึงสมัยที่ยังเรียนอยู่ รู้สึกยังไงบ้างครับ
 
สอบแต่ละที แทบอยากจะกินยางลบให้ท้องแตกตายไปเลยใช่ไหมครับ
แทบจะเอาตำรามาต้มน้ำแดกแทนข้าว ให้อ่านอะไรเยอะแยะบ้าบอฉิบหาย
 
กูอ่านจนแทบจับไข้ล้มประดาตาย
แต่เสือกเอาอะไรมาออกสอบก็ไม่รู้ ... ไม่เห็นมีในตำราสักกะติ๊ด!!!
 
้้บ้ า ที่ สุ ด-------------------ด!!!
 
ณ ตอนนั้น เราคงคิดว่ามันลำบากรากเลือดแล้ว
และการสอบไม่ติด หรือสอบตกแต่ละครั้ง เหมือนอุกาบาตจะพุ่งชนโลกแล้ว
 
นั่นมันก็แค่ตอนนั้นครับ
 
/////////////////////////////////////////////
 
ในชีวิตการทำงานนั้น มันไม่ได้สวยหรูอย่างที่ใครๆคิด 
 
เราไม่ได้แข่งขันกับคนรุ่นเดียวกัน
เราไม่สามารถเลือกเพื่อน หรือกลุ่มที่เราอยากอยู่ได้
เราต้องเจอคนร้อยพ่อ พันแม่ หลากหลายความรู้ ทัศนคติ และอายุ
เราไม่สามารถใช้ความรู้แค่ในตำราเพื่อประสบความสำเร็จในการทำงานได้
 
และที่สำคัญที่สุดคือ 
เราไม่มีอิสระในชีวิตเหมือนตอนเรียนอยู่อีกต่อไป 
อย่างน้อยก็เพราะเราเป็นลูกจ้าง แบมือรับเงินเขา ไม่ได้เอาเงินไปให้ค่าเทอมเขาเหมือนตอนเรียน :p
 
/////////////////////////////////////////////
 
พล่ามน้ำหลายแตกฟองมานาน หลายคนเริ่มง่วง หลายคนเริ่มลืมไปแล้วว่าอ่านเอ็นทรี่นี้เพราะอะไร
กลับมาที่ประโยคเดิมครับว่า "การทำงานเป็นสิ่งสำคัญมากครับ"
 
คราวนี้ผมจะตอบแล้วว่า "สำคัญยังไง"
 
1. สำคัญเพราะว่ามันผลาญเวลาในชีวิตเราไปเยอะมาก
เราว่าตอนเรียนก็ใช้เวลาในโรงเรียนเยอะแล้ว บางคนตอนเรียนสี่ปีอยู่หอ แทบไม่ได้เจอหน้าครอบครัว เว้นแต่ปิดเทอม เพราะเสาร์-อาทิตย์บ้านไกลกลับไม่ไหว หรือเพราะต้องอยู่อ่านหนังสือ
 
แต่เวลาทำงาน บางที บางครั้งเราต้องอยู่ที่ำทำงาน อยู่กับคน อยู่กับงานมากกว่า 8 ชั่วโมงต่อวัน
แล้วชีวิตการทำงานก็ไม่มีเวลาสิ้นสุดตายตัวด้วยว่า จะเลิกจะจบเมื่อไหร่ มันอาจจะ 2 เดือน 5ปี 10ปี หรือมากกว่านั้น ขึ้นอยู่กับตัวเราเอง
 
เพราะฉะนั้นงานจึงสำคัญมากครับ
ถ้าคุณต้องอยู่กับงานที่ไม่ชอบ หรือไม่ใช่ไม่ชอบ แต่ทำแบบซังกะตายไปวันๆ คุณไม่ได้แค่ผลาญเวลาอันมีค่าในชีวิตคุณไปกับมัน แต่คุณผลาญเวลาและความสุขของคนในครอบครัวที่จะได้อยู่กับคุณไปด้วย
 
ยิ่งถ้ายวกกับสังคมการทำงานที่เราอยู่นั้นไม่น่าอยู่ เพื่อนร่วมงานหน้าไหว้หลังหลอก ตำแหน่งหน้าที่กระโดดได้ด้วยความสอพลอ เจ้านายเจ้าอารมณ์ไม่วางตัวเป็นกลาง ซึ่งสิ่งเหล่านี้เรา เลือกไม่ได้ นะครับ มันก็คงจะทำให้รู้สึกว่า...
 
"น ร ก" ชัดๆ
 
 
2. งานคือ(ส่วนหนึ่ง)ของชีวิต
งานนำมาสิ่งความสำเร็จ ความภูมิใจในตัวเอง และความสบายในชีวิต

ถ้าคุณต้องทำงานที่ไม่อยากทำ หรือทำแบบซังกะตาย ทำๆไปรอให้ถึงวันเงินเดือนออก เพื่อจะได้วิ่งเปิดตูดไปยืนเต้นหน้าตู้เอทีเอ็ม กดแบงค์เรียบๆออกมากรีดโชว์ให้คนทั้งโลกรู้ว่า "ข้ารอดไปอีกเดือนแล้วว้อยสสส์" ชีวิตมันคงห่วยและอับเฉาชอบกล
 
อย่างน้อยก็ผมคนนึงนะที่คิดแบบนั้น