ไปพม่า ป่วนมาราธอน (1)

posted on 16 Dec 2012 00:52 by crazycatfattythip directory Travel, Diary
กราบสวัสดีครับพ่อแม่พี่น้องพ้องเพื่อนแมวลายทั้งหลาย กระผมสถ่อยกลับมาอีกครั้งแล้วครับ
 
ใครที่จะล้อมวงเข้ามาในบล็อกนี้กรุณาใส่ผ้าปิดจมูก หรือถ้าไม่ีมีก็คว้าหมวกกันน็อคที่อยู่ใกล้ๆตัวครอบหัวแก้ขัดไปก่อน เนื่องจากว่าบล็อกนี้ดองจนฝุ่นจับหนาเตอะมากๆ กลายเป็นรังนอนของไรฝุ่นตัวอ้วนๆเป็นที่เรียบร้อย
(-"-)
 
---------------------------
 
หายหน้าหายตาไปนาน ด้วยหน้าที่การงานอันรัดตัว คราวนี้มีเรื่องมาเล่าสู่กันฟังเกี่ยวกับทริปล่าสุดที่ไปมาที่ประเทศพม่าที่รับรองเลยว่าป่วนไม่แพ้ทริป "เยอรมันมา ฮาเหงื่อแตก"
 
และขึ้นชื่อว่ายี่ห้อแมวสถ่อยแล้วล่ะก็ ทริปธรรมดา ชะลาล่า มีซะที่ไหน ต้องมีความป่วนบรรลัยเป็นเครื่องการันตีความฮาและความมันอยู่ด้วยแน่นอน อ่ะนะ ก็คนมันมากับดวงนี่ Kiss
 
---------------------------
 
เอาละครับ ... พร้อมจะเหินฟ้าสู่กรุงย่างกุ้งด้วยกันแล้วหรือยัง?
...
ใครยังไม่ได้เข้าห้องน้ำ รีบไปด่วนเลยนะครับ เพราะงานนี้ "ยาววววววววววววว" เกินไตรภาคแน่ครับ
 
*** คำเตือน - อาจพบคำหยาบคายบ้างประปรายระหว่างการเดินทาง เด็กและสตรีมีครรภ์ควรให้วิจารญาณกับคนรอบข้างในการเสพ ***
 
--------------------------
 
(ขอบคุณภาพถ่ายจากพี่ที่ร่วมทริปไปด้วยกันครับ - แอบจิ๊กเขามา ถ่ายรวมๆกันมา)
 
จุดเริ่มต้นของงานนี้มันมาจากการได้รับมอบภารกิจอันยิ่งใหญ่จากบริษัท ให้ลองไปบุกเบิกตลาดส่งออกในพม่าดู เพราะว่าตอนนี้พม่ากำลังเริ่มเปิดประเทศอย่างก้าวกระโดด ยังเป็นประเทศที่เต็มไปด้วยทรัพยากรและโอกาสสำหรับนักลงทุน
 
ทางเจ้านายได้รับรายละเอียดงานแสดงสินค้างานหนึ่่งมา ขออนุญาตเรียกว่างาน "ดีแตก" แล้วกันนะครับ ซึ่งไอ้งานนี้เนี่ยเป็นงานแสดงสินค้าที่จัดโดยเอกชนไทย
 
ถามว่าจัดโดยเอกชนไทยแล้วมันแปลกยังไง?
 
ปกติงานแสดงสินค้าในประเทศที่เพิ่งเปิดแบบนี้ ถ้าจะให้ชัวร์และสบายแฮกับสวัสดิภาพชีวิต บริษัทผมก็มักจะเลือกไปกับงานที่จัดโดยกรมส่งเสริมการส่งออกซะมากกว่า เพราะเป็นโครงการหรืองานที่จัดโดยรัฐบาลซึ่งอย่างน้อยก็การันตีได้พอตัวว่าจะได้รับการประสานงาน และอำนวยความสะดวกเป็นอย่างดีจากหน่วยงานต่างๆในพื้นที่ ไม่ว่าจะเป็นสถานทูตไทยในประเทศนั้นๆ ทูตพานิชย์ รวมถึงรัฐบาลและหน่วยงานท้องถิ่น
 
อีกอย่างหนึ่งคือทางกรมส่งเสริมมีโครงการ "ตลาดใหม่" โดยการให้งบสนับสนุนค่าบูธและค่าเดินทางในกรณีที่เราไปออกงานแสดงสินค้ากับกรมในประเทศที่เป็นตลาดใหม่ หรือตลาดที่ยังไม่เคยมีใครบุกเิบิกมาก่อน
 
ซึ่งนั่นมันก็เป็นเรื่องของ "กรณีปกติ" ครับ แต่เอาครับ เกิดมาชาตินึงแล้ว จะกินแต่น้ำพริกปลาทูถ้วยเดิมก็ใช่ที่ มันต้องลองครับ ไม่อย่างนั้นจะเีสียชาติแมว
...
ซึ่งแม่งก็โคตรคุ้มที่ได้ลองครับ เพราะของๆผู้จัดงานเค้า "แรง" จริงๆ
 
--------------------------
 
ไอ้เราก็ดำเนินการเตรียมเอกสารและประสานงานตามขั้นตอนไป ... จนผ่านไปสักพักเริ่มรู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆก็เลยโทรไปถามไถ่ผู้จัดงานว่าเมื่อไหร่จะส่งรายละเอียดเกี่ยวกับการขนส่งสินค้าที่จะเอาไปจัดแสดงที่งานไปยังพม่ามาให้ซักกะที
 
คนเรามักจะมีเรดาร์หรือสังหรณ์ที่แม่นยำกับเรื่องบางเรื่อง โดยเฉพาะเรื่องอะไรที่ "ซวยๆ"
 
ครับ...งานนี้สังหรณ์ของแมวลายมันแม่นขึ้นมาซะงั้นครับ เพราะงานงอกขึ้นมาอย่างฉับพลันทันใจ
งอกชนิดที่ว่าราวกับดีดดึ๋งขึ้นมาจากบนพื้นด้วยซุปเปอร์ปุ๋ยขี้ควายผสมขี้แรดสูตร M-79 กันเลยทีเดียว
 
 
สถ่อย - สวัสดีครับ เอ่อไม่ทราบว่าพอจะได้กำหนดการและรายละเอียดเรื่องการจัดส่งสินค้าบ้างหรือยังครับ
ผู้จัด - เอ่อ ทางเราขอเรียนให้ทราบว่ากำหนดส่งวันสุดท้ายคือวันพรุ่งนี้ครับ 
สถ่อย - หา...อะไรนะครับ แล้วทำไมไม่มีใครแจ้งให้บริษัทผมทราบเลยครับ แล้วอย่างนี้ผมจะเตรียมการจัดส่งทันไ้ด้ยังไงครับ
ผู้จัด - คือ...ทางเราก็ไม่ทราบครับว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ถ้าส่งไม่ทัน ก็คงต้องส่งเองทางรถบรรทุกนะครับ เราจะแนะนำบริษัทรับขนส่งให้นะครับ
สถ่อย - ... (เควี่ย (ควาย + เอี้ย) !! แหนมบูดที่สุด)
 
------------------------
 
และนั่นก็เป็นสัญญาณเตือนความแหนมบูด และความป่วนจั๊กกะแร้เปียกของงานนี้ ที่ไอ้สถ่อยเองก็ไม่ทันได้ฉุกคิดซักกะติ๊ดว่ามันเป็นเพียงแค่น้ำจิ้มเท่านั้น เหอะ เหอะ
 
------------------------
 
เอาครับ เมื่อเราออกตัวมาไกลขนาดนี้แล้ว มีหรือครับเราจะถอย ... ไปต่อสิครับ อย่าให้เรื่องแค่นี้มาทำให้เราหวั่นไหว ... โอนเงินค่าบูธไปเรียบร้อย จัดการเรื่องการจองตั๋วเครื่องบิน และที่พักเรียบร้อย ว่าแต่ว่าต้องไปตามใบเสร็จค่าบูธให้ฝ่ายบัญชีก่อน 
 
ซึ่งคนที่ประสานงานเรื่องค่าบูธเี่นี่ย เป็นคุณป้ามหัศจรรย์คนนึง
 
แต่ตอนหลังๆทุกคนจะเรียกแกว่าป้ามหาภัยซะมากกว่า
 
หนึ่งในความมหัศจรรย์ของแกคือ...แกเป็นผู้หญิงคนแรกและคนเดียว